Mes Vues

ما فیلم میسازیم، سریال میسازیم، به چه قشنگی! هر از گاهی اینجانب، به سیم آخر زده، به سوپری سر کوچه میرم و اولین فیلم درپیتی که عنوانی درپیت و مخاطب پسند داشته باشد رو میگیرم و نگاه میکنم(البته فیلم ایرانی ها!!) خدایا خداوندا چقدر این فیلم زنها فرشته اند چرت بود. کشته مرده های گلشیفته تحویل بگیرن، که هر فیلم درپیتی که من در بقالی سر کوچه دیدم همانا گلشیفته توش بازی می کرد! دیروز تلویزیون داشت فیلم نشان میداد و خونه ما هم که مثل بقیه امکانات نداره، چمی دونم سونا و جکوزی و م*اهواره و اینا! ما فقط یه تلویزیون داریم که بهترین برنامه ای که ازش میبینیم همون پنبه و پنگوله. خلاصه دیروز این تلویزیون رو روشن کردیم و فیلمی دیدیم که بسیار قشنگ بود! ماجرا از این قرار بود که آقاهه بچه دار نمیشد ولی فکر میکرد مشکل از خانومست. خانومه هم ماشاءالله خانوووووووم نمیخواست شوهرشو ناراحت کنه بهش نمیگفت که مشکل از توئه! بعد مرده رم کرده بود شب خونه نمیومد زنه منتظر بود واسه شوهرش سر شام. نکته جالب این بود که یک دیس پر زرشک پلو کشیده بود پشت میز ناهارخوری منتظر شوهرش بود! یعنی همیشه شوهرش مثلا سر ساعت ۸ و بیست و چهار دقیقه و سی و شش ثانیه میومد خونه طبیعتا خانوم هم چون میدونست شوهرش دقیقا کی میاد قبل از اینکه برسه خونه همیشه غذا رو میکشید میاورد حالا که شوهرش نیومد غذا موند و یخ زد. بعد شوهره تو خونه با شلوار پارچه ای و بلوز مردونه میگشت.

 اصولا فیلمای ایرانی به ۳ دسته تقسیم میشن: ۱- فیلمای خلاف با بازی جیگر هایی مثل: مهناز افشار، الناز شاکر دوست، امین حیایی و ... ۲- فیلمهای صدا و سیمایی که زنها تو خونه هم چادر سرشونه و همه فداکارن و یکی هم نقش نصیح کننده رو بر عهده داره. ۳- فیلمهای بدبخت بیچارگی که دم از روشنفکری میزنن. تازه همه رو هم باید در فیلم سازی محکوم کنیم و بگیم ما فیلم خوب میسازیم. یعنی ما اونقدر در پیتیم که یه گلشیفته رفته هالیوود نقش هزارم یه فیلم رو بازی کرده داریم خودمونو میکشیم.  در صنعت فیلمسازی ایرانو باید تخته کنن. من که خیلی وقته سینما نمیرم و فیلمای ایرانی رو تحریم کردم

هوا بس ناجوانمردانه سرد است، واژه ای است گویای حس و حال این دوره من. حتی هوای جوی هم امروز سرد بود. امروز دانه های ریز برف در حالی از آسمان باریدن گرفت که آسمان صبح خبری از وقوع آن نمیداد. و شهرزاد هم این روزها بدجور هوس میکند به یاد گذشته های دور خود را به موسیقی آناتما بسپارد و رها شود. رهای رها. دانه های برف دلم را در دست میگیرم. آرام آرام آب شده و میبارند. 

پ.ن: نقاب خنده دارد میشکافد. و میرایی در کار نیست.

از اونجایی که خواهرم 26 ام کنسرت داره. و از اونجایی که خودم هم 26 ام امتحان فینال فرانسه دارم. و باز هم از اونجایی که 25 ام امتحان سیگنال با دکتر رضوی زاده رو دارم که ازش به سختی میشه 10 گرفت. و باز هم از اونجایی که 28 ام امتحان گرافیک دارم و همون 28 ام هم به احتمال زیاد پرواز خواهرمه، لذا باید این روزها حسابی درس بخونم.

اما امروز فقط غذا درست کردم و انگشتم را هم سوزاندم و هر کاری کردم نتوانستم خودکار به دست بگیرم و من هم از خدا خواسته رفتم پی ولگردی و الافی و درست زمانی که متنبه شده بودم و در حال خر زدن اندر فضیلت های تبدیل فوریه و فرمولهای کوشی، به ناگاه در حالی که خر زدن اینجانب به 5 دقیقه نرسیده بود شور حسینی بر فضای کوچه مان حکم فرما شد و دسته ای شروع به سینه زنی نمودند به طور مفصل، و مگر میشد درس خواند؟ گویا قضا و قدر حکم نموده که من دروس گرافیک و سیگنال را پاس ننمایم تا با این کار هم گندی به معدل خود زده باشم و هم ترمی چند را میهمان این اساتید عزیز و جگرطلا باشم

و من الله توفیق

مرده شور تهران رو ببرن که مسیر 20 دقیقه ای رو باید 1 ساعت و نیمه بیام خونه. تاکسی هم که پیدا نمیشه. اون دفعه یه سمند سفید جلو پام نگه داشت سوار نشدم یارو شاکی شد میگه چیه مگه میخوام بخورمت؟ ماشاءالله همه ماشینها تو شهر واسه خودشون یه پا تاکسی ان. احیانا صفحه حوادث روزنامه ها هم پر نیست از آدم بلند کردن و مطمئنا برای خود من هم که تا حالا اتفاق ناخوشایندی نیفتاده. گاه حسد می ورزم به این همه اعتماد به نفس جمع شده در جنس مذکر! به قول دکتر رضوی زاده تا مدتی دیگه تهران میشه یه پارکینگ بزرگ...
-خدا عاقبت امتحان سیگنال را به خیر کند!
-کی سر همگروه شانس آوردیم که  بار دومش این باشه؟ مردم همه بی تربیت و دریده شدن. تازه بهشون بگی بالا چشمت ابرو هم میشه بی احترامی. بمیرم الهی !
من چقدر استاد آز منطقیمونو دوست دارم (فِلِرت!)

پر بیراه نیست اگر استادی با ادبیات زیر، برای تفهیم دانشجویان و سادگی بیشتر فهم مطالب اسلایدهای انگلیسی را به اسلایدهای فارسی ارجح بداند!

دانلود فرهنگ واژگان!